Statement: “We are no longer willing to tolerate this” by Labor Network for People’s Rights

Labor Network for People’s Rights is a coalition of organized labor groups that believe in democracy and are no longer willing to tolerate dictatorship in Thailand. Since the government led by General Prayut Chan-o-cha came into power, the economy has taken a downturn and workers everywhere have faced tremendous hardship.

Even before that, our economy had already failed us. Yet, the authoritarian government has managed to make things worse. For example, in Bangkok, government-promoted sidewalk regulations destroyed the livelihood of countless street vendors. Furthermore, the pro-capital Minister of Labor has led the effort to suppress our minimum wages for years. In the South, an industrial estate zone has been imposed despite opposition, putting people’s livelihoods and the environment at risk. On top of that, the government has abused the emergency decree to suppress our rights to assembly and freedom of expression. It is clear that the government is willing to use the law to silence the poor but when it comes to the rich, the law is nowhere to be found. Time and again, the government has colluded in companies’ unfair layoffs and union-busting by looking the other way. A case in point is the millionaire who committed a crime in broad daylight and managed to get away with it. In light of the COVID-19 pandemic, the working poor has hit rock bottom. The government does nothing while companies are using the pandemic as an excuse to close down businesses, and fire workers and union leaders without compensation or taking steps required by the law.

The government has also failed to handle COVID-19 economic relief and recovery measures. Due to bureaucratic red tape, those who need relief the most are the ones who cannot access the funds. Such failed management has only made things more difficult for us. The unemployment rate is higher than it has ever been. Graduating college students and recent graduates have no job prospects in this labor market. Accordingly, we believe that this government no longer has legitimacy to govern our country.

Millions of Thais have lost jobs and fallen into dire poverty. Tragically, many of those unable to endure the burdens of household debt have taken their own lives. By contrast, the junta and its cronies continue to waste our tax money—feasting while we are starving to death. All 250 senators–not elected by the people but handpicked by the junta—have used their newfound power to give themselves exorbitant raises. We are calling for a serious look at how the junta and its cronies are spending our tax money.

While pro-junta politicians enjoy skyrocketing incomes and luxurious lifestyles–the “perks” of appointing themselves to multiple positions, our daily minimum wage has for years stagnated at barely above 10 dollars. When the government uses slick slogans such as: “Leave no one behind” and “people-centered development,” these words never become reality. The children of workers are often separated from their parents after birth, sent to other provinces because there is no daycare for our children. The luckiest ones receive a decent education, but that is rarely the case. For so long, we have had to bear with an underdeveloped and oppressive education system. As a result, when our children are grown up, they are trapped in a vicious cycle of poverty, endlessly passing on the inheritance of poverty to their own children. In short, the inequality gap widened by the authoritarian government makes it almost impossible for us to pull ourselves up the social ladder.

As working-class people, we are often subject to criminalization; the rule of law is absent when labor activists and human rights defenders attempt to speak truth to power. Many unionists, labor, community, and human rights activists, who question or criticize government projects, have been harassed, made disappeared or murdered. These incidents underscore issues of inequality and class in Thai society.

The fundamental right that our labor movements have fought for and hold dear is the democratic right to question those who hold power. All workers, factory workers and beyond, cannot work and live with dignity without exercising the basic right to question those in power—including our employers and the government—when we see actions that conflict with the interests of the people.

Therefore, we want to publicly announce our support for the demands of the youth and student-led pro-democracy movement, and call on Gen. Prayut Chan-o-cha’s government to meet the following demands:

1) Stop harassing students and citizens who participate in the pro-democracy protests. Expressing political views is a fundamental right and freedom for all people.

2) Start the drafting process for a new constitution that truly reflects the will of the people and for the people. The current constitution was primarily designed to benefit a select few and their cronies.

3) Institutionalize a comprehensive welfare scheme from “Womb to Tomb,” along with progressive tax reform to reduce class inequality.

4) Dissolve the parliament immediately and organize new general elections under fair rules.

Today we have gathered here to announce that “We are no longer willing to tolerate this.” Workers will fight alongside students and youth to create a democratic society in Thailand for the sake of present and future generations.

August 16, 2020

Labor Network for People’s Rights

The dictator shall perish, Long live democracy!

Coalition Members

  1. Rangsit Area Trade Unions Group
  2. Try Arm Factory Workers
  3. Eastern Labor Relations Group
  4. Samut Prakan Province Labor Group
  5. Saraburi Province Labor Group
  6. Angthong Province Labor Group
  7. Federation of textile, garment and leather workers of Thailand


Just Economy and Labor Institute

แถลงการณ์ “เราจะไม่ทนอีกต่อไป” โดย เครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชน

เครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชน เกิดขึ้นจากการรวมกลุ่มของคนงานที่ยึดมั่นในอุดมการณ์ประชาธิปไตย และไม่เอาเผด็จการ นับตั้งแต่รัฐบาลเผด็จการทหาร นำโดยพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาเข้ามาบริหารประเทศ ก็ไม่มีความสามารถแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำ แรงงานเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า

นอกจากปัญหาเก่าของพวกเราจะไม่ได้รับการแก้ไข รัฐบาลเผด็จการกลับเข้ามาสร้างปัญหาใหม่ เช่น ออกมาตรการจัดระเบียบ กทม. ทำให้พ่อค้าแม่ค้า หาบเร่แผงลอย หมดหนทางทำมาหากิน แช่แข็งค่าแรงขั้นต่ำ รวมทั้งประกาศเขตนิคมอุตสาหกรรมอย่างไม่เคารพเสียงของชาวบ้าน ทำลายวิถีชีวิตและทรัพยากรธรรมชาติของพวกเรา ซ้ำร้ายยังออกกฎหมายมาจำกัดสิทธิในการชุมนุม สิทธิในการแสดงความคิดเห็น แต่เผด็จการเก่งแต่ปิดปากคนจน ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายกับนายทุน กลับเอื้อประโยชน์และปล่อยให้นายทุนละเมิดกฎหมาย เอาเปรียบคนงาน โดยเฉพาะในช่วงมีโรคระบาด Covid-19 นายจ้างอ้างเหตุสุดวิสัยเพื่อฉวยโอกาสปิดกิจการ เลิกจ้างแรงงาน ผู้นำแรงงาน และทำลายสหภาพแรงงาน

ในช่วงโรคระบาด Covid-19 มาตรการเยียวยาประชาชนที่ออกมาก็ไม่สามารถใช้แก้ไขปัญหาได้จริง คนที่ลำบากกลับไม่ได้รับการช่วยเหลือ การจัดการที่ล้มเหลวทำให้ปัญหาของคนงานยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น อัตราว่างงานพุ่งสูงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้น กลุ่มนักเรียนนักศึกษาที่จบออกมา และกำลังจะจบไม่สามารถหางานทำได้ จากปัญหาดังกล่าว เครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชนจึงมีความเห็นว่ารัฐบาลชุดนี้ไม่มีความสามารถแก้ไขปัญหาแรงงานและปัญหาของประเทศได้ หมดความชอบธรรมที่จะบริหารประเทศอีกต่อไป

ในขณะที่คนไทยหลายล้านคนต้องตกงาน มีชีวิตที่ข้นแค้น อดอยาก ยากจน จนหลายคนถึงกับฆ่าตัวตาย เพราะไม่อาจทนกับความทุกข์ยากและหนี้สินล้นพ้นตัว รัฐบาลกับพรรคพวก ส.ว. 250 คน ที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งกลับเหลิงอำนาจ ใช้เงินภาษีที่เก็บมาจากประชาชนอย่างสุรุ่ยสุร่าย ไม่ได้ก่อประโยชน์อันใดแก่สังคมไทย จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการตรวจสอบการใช้เงินภาษีอย่างจริงจัง

ในขณะที่พวกเขารับเงินเดือนหลักแสน หลายคนกินเงินเดือนหลายตำแหน่ง กรรมกรได้รับเพียงค่าจ้างขั้นต่ำวันละ 300 กว่าบาท เดือนหนึ่งไม่ถึงหมื่นบาท มีเพียงสโลแกนสวยหรูว่า “รัฐจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังและจะพัฒนาโดยเน้นให้คนเป็นศูนย์กลาง” คำพูดเหล่านี้ไม่เคยเกิดขึ้นในทางปฏิบัติ เด็กๆ ลูกกรรมกรเมื่อเกิดขึ้นมาต้องแยกจากพ่อแม่ ถูกส่งไปอยู่ต่างจังหวัด เพราะไม่มีศูนย์เลี้ยงเด็กสำหรับลูกคนงาน ได้เรียนบ้างไม่ได้เรียนบ้าง ต้องทนอยู่กับระบบโรงเรียนที่ไม่มีการพัฒนาทั้งในด้านองค์ความรู้และสิทธิเสรีภาพ เมื่อโตขึ้นก็ต้องตกอยู่ในวงจรของความยากจน และส่งต่อมรดกความจนสู่ลูกหลานอย่างไม่จบสิ้น เพียงเพราะความเหลื่อมล้ำที่รัฐบาลเผด็จการได้ถ่างกว้างไว้ทำให้เกินกำลังที่คนจนจะถีบตัวเองสู่ชนชั้นที่สูงกว่าได้

ในขณะที่กรรมกรและคนยากคนจนมักถูกกล่าวหาว่าทำผิดกฎหมาย เมื่อพวกเราประชาชนลุกขึ้นมาต่อสู้และตั้งคำถามกับผู้มีอำนาจ ไม่ว่าจะเป็นประชาชนที่เป็นนักกิจกรรมทางการเมือง นักกิจกรรมชุมชน นักกิจกรรมสหภาพแรงงาน นักกิจกรรมสิทธิมนุษยชน ที่แสดงความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์รัฐ ถูกทำร้าย อุ้มหาย และฆาตกรรม ระบบยุติธรรมกลับไม่ทำงาน เหตุการณ์เหล่านี้ตอกย้ำปัญหาความไม่เสมอภาคเท่าเทียมและปัญหาชนชั้นในสังคมไทย

การเรียกร้องสิทธิที่เท่าเทียมกันในความเป็นมนุษย์ หมายถึงพลเมืองต้องตั้งคำถามต่ออำนาจรัฐได้ เป็นหลักการประชาธิปไตยที่ขบวนการแรงงานถือว่าสำคัญที่สุด และได้ต่อสู้เพื่อสิทธิอันชอบธรรมนี้มาโดยตลอด แรงงานทุกส่วน ทั้งที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรมและจากหลากหลายสาขาวิชาชีพ จะไม่สามารถมีชีวิตการทำงานและการดำรงอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี หากไม่สามารถตั้งคำถามต่อนายจ้างและต่อรัฐบาล รวมถึงการแสดงความคิดเห็น และการวิจารณ์เมื่อรัฐทำในสิ่งที่ขัดแย้งกับผลประโยชน์ของประชาชน

พวกเราเครือข่ายแรงงานเพื่อสิทธิประชาชน จึงขอประกาศจุดยืนสนับสนุนข้อเรียกร้องของขบวนการนักเรียน นิสิต นักศึกษา ที่กำลังเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ดำเนินการตามข้อเรียกร้องดังนี้

1) หยุดคุกคามนักศึกษา ประชาชน ที่ร่วมการรณรงค์เรียกร้องประชาธิปไตย และการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง อันเป็นสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานที่พึงมีของทุกคน

2) จัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ที่สะท้อนเจตนารมณ์ของประชาชนและเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง ไม่ใช่ฉบับที่เป็นอยู่ ซึ่งร่างขึ้นมาเพื่อเอื้อประโยชน์ให้แก่คนบางกลุ่มและพวกพ้องของตนเอง

3) จัดรัฐสวัสดิการถ้วนหน้าให้กับประชาชน ตามหลักการ “จากครรภ์มารดาสู่เชิงตะกอน” ควบคู่ไปกับการปฏิรูปภาษีอัตราก้าวหน้า เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและช่องว่างทางชนชั้นในสังคมให้ลดลง

4) ยุบสภาโดยทันที และจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ภายใต้กติกาที่ยุติธรรม

ในวันนี้พวกเราจึงต้องมารวมตัวกัน เพื่อประกาศว่า เราจะไม่ทนอีกต่อไป กรรมกรจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับขบวนการนักเรียน นิสิต นักศึกษา เพื่อสร้างสรรค์สังคมไทยให้เป็นสังคมประชาธิปไตยเพื่อคุณภาพชีวิตของประชาชนคนรุ่นปัจจุบันและอนาคตต่อไป

16 สิงหาคม 2563


เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ


  1. กลุ่มสหภาพแรงงานย่านรังสิตและใกล้เคียง
  2. กลุ่มแรงงานโรงงาน Try Arm
  3. กลุ่มพัฒนาแรงงานสัมพันธ์ตะวันออก
  4. กลุ่มแรงงานจังหวัดสมุทรปราการ
  5. กลุ่มแรงงานจังหวัดสระบุรี
  6. กลุ่มแรงงานจังหวัดอ่างทอง
  7. สหพันธ์แรงงานอุตสาหกรรมสิ่งทอ การตัดเย็บเสื้อผ้าและผลิตภัณฑ์หนัง แห่งประเทศไทย